• (Eng: electro-magnetic field) Combinatie van een onderling gekoppeld elektrisch en magnetisch veld. De koppeling is zodanig dat een verandering in één van deze velden een verandering in het andere veroorzaakt waardoor een overdracht van energie plaats kan vinden.
• (Eng: electromagnetic field) Een combinatie van elektrische en magnetische velden. In elk punt staan de elektrische krachtlijnen loodrecht op de magnetische krachtlijnen. Het veld propageert in een richting die loodrecht staat op zowel de elektrische als de magnetische krachtlijnen, dus loodrecht op het vlak ...
• (Eng: electromagnetic field) Een veld dat wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van elektrische en magnetische veldvectoren die elkaar meestal onderling beïnvloeden in plaats van zich onafhankelijk van elkaar te gedragen zoals in elektrostatische velden. Het elektromagnetische veld verandert (varieert) in de...
• (EMV) Onzichtbaar gebied waar de elektrische en de magnetische krachten zich bundelen die door elektrische lijnen, elektrische apparatuur, radio-elektrische golven en microgolven geproduceerd worden. Het elektromagnetische veld wordt ook elektromagnetische straling genoemd.
• Het 'elektromagnetische veld' is een veld dat heel de ruimte beslaat. Een elektrisch veld (geproduceerd door 'niet-bewegende' elektrische lading) en een magnetisch veld (geproduceerd door de 'beweging' van elektrische ladingen, elektrische stroom) zijn zo sterk verbonden, dat men vaak spreekt over 'het elektr...

Toon uitgebreidere definities

Zoek elektromagnetisch veld in het Algemeen Nederlands Woordenboek
Zoek elektromagnetisch veld op Google
Zoek elektromagnetisch veld op Woordenlijst.org
Zoek elektromagnetisch veld in de woordenboeken van het Instituut voor de Nederlandse Taal
Zoek elektromagnetisch veld op Wikipedia